Sorularla Said Nursi

Geçenlerde Lem’alar kitabından bir okuma esnasında, Yirmi Sekizinci Lem’anın “İkinci Kerâmet-i Aleviye, Birinci Meselesi”nin sonunda “Hafız Tevfik’in fıkrasına tetimmedir” başlıklı açıklamada, ”Sair fıkraların delâletiyle bu umumi hitapta hususî bir muhatap ‘Said Nursî’dir.

O halde… zam edilse bin üç yüz yirmi beş (1325) eder. Çünkü şeddeli nun iki nun ve ‘en-nursî’deki ‘ye’ şeddeli iki ‘ye’dir. İşte o tarihte 31 Mart hadisesi münasebetiyle İstanbul’dan kaçarak muvakkat bir zaman mücahede-i maneviyeyi bırakmak niyetiyle hareket ordusundan firar edip İzmit’e geldiği tarihe tevafuk ediyor”1 ifadesinde geçen “İzmit” kelimesi dikkatimi çekti.

Tamamlanmış ulvî ve nurlu hizmet, Kur’ânî bir cadde bahşetmiş rahmet.

Bütün hayatını adamış nura. Mü'minler kavuşmuş böyle huzura.

Bediüzzaman Said Nursî’nin hayatından pencereler

Bediüzzaman Said Nursî’nin vefatının 50. yılındayız. Aramızdan maddeten 50 yıl önce ayrılmıştı, ama mânen yaşamaya devam etmektedir. Çünkü o, “Mevtim hayatımdan ziyade dine hizmet edecek” demişti. Şimdi Risâle-i Nurlar elden ele, dilden dile yayılmaktadır.

Sultan Abdulhamid’in adına izafeten kurulan “Hamidiye Süvari Alayları” zamanında çok tartışıldı. Faydaları ve zararları üzerinde çok şeyler yazıldı. Bediüzzaman ise Hamidiye Alayları’na farklı açılardan baktı. Görüşlerini İstanbul’da bulunduğu yıllarda gazetelerde yazdığı çeşitli makalelerde dile getirdi. Bediüzzaman, doğuda bedevî aşiretlerinin Hamidiye Alayları ile en yüksek bir askerî ve medenî dereceye sevk edildiğini kabul eder.1 Önce süvari alaylarının çıkış amacını ve tarihi seyrini kısaca tanımaya çalışalım.

–Cumartesi`den devam–

Yazı serisinin bu bölümünde, 1915`te Bitlis ve çevresinde yaşanan Osmanlı-Rus harbindeki mühim hadiselere yakinen şahit olmuş kimselerin dilinden ve kaleminden tesbit edebildiğimiz hatıraları yayınlıyoruz. 1996 senesinde Hizan`a gidip bizzat görüştüğümüz 90 küsur yaşındaki Hacı Şamil Tarhan`ın anlattıklarından başlayalım.

Nurs köyüne ailecek yaptığımız ziyaretin üzerinden tam on yıl geçti. Yine böyle bir Temmuz ayının sonlarında gitmiş o nurlu diyara. Aradan geçen bunca zaman zarfında, o köyün mübarek insanlarıyla irtibatımız hiç kesilmedi. Devamlı şekilde görüşüyor, haberleşiyoruz onlarla.

Hayli zamandır, insanlarımız neticesi meşkûk (şek'li, şüpheli) birtakım gündem maddeleriyle meşgul ediliyor.

Evlerden, kahve köşeşelerinden, tâ Meclis zeminine kadar hemen her ortamda tartışmaya açılan bu maddelerin biri bitmeden, bir diğeri devreye sokuluyor.

Son seyahatini ağır hasta vaziyette Urfa`ya yapan Bediüzzaman Said Nursi, 23 Mart 1960`ta bu mübarek şehirde vefat etti.

Mezar yerine yapılan `yoğun ziyaret`ten rahatsız olan 27 Mayıs cuntası, bir gece yarısı (12 Temmuz) mezarı açtırarak Said Nursi`nin naaşını uçakla bir meçhule götürdü.